بسیاری از پایگاه های الکترونیکی در جهان عرب طی 24 ساعت گذشته در مورد اختلاف شدید به وجود آمده میان بهاء و سعدالدین، دو فرزند "رفیق حریری" نخست وزیر پیشین لبنان مطالبی را بیان کرده اند.

بهاء فرزند بزرگ "رفیق حریری" است اما پس از ترور پدرش ورود به عرصه سیاسی را رد کرد و بدین ترتیب عرصه را برای برادر کوچکترش، "سعدالدین" باز کرد.

در مطالب و گزارشاتی که طی 24 ساعت گذشته در پایگاه های مختلف جهان عرب منتشر شد و تعجب شدید کارشناسان و ناظران سیاسی و نیز افکار عمومی جهان عرب را برانگیخت، "بهاء" طی نامه ای برادرش "سعدالدین" و نیز همپیمانانش "سمیر جعجع" و "ولید جنبلاط" را افرادی "گوشت تلخ" و "متکبر" خواند.

در همین راستا برخی منابع آگاه از دفتر "سعدالدین حریری" اعلام کردند که وی فورا دستور داده که هیچگونه بازتابی از این نامه صورت نگیرد و کاملا محرمانه باقی بماند زیرا مطمئنا صدور این نامه به سود مقاومت اسلامی خواهد بود و قطعا ثابت می کنند که "اسرائیل" دشمن مشترک همه است.

برخی خبرنگاران صبح امروز با تماس به دفتر "سعدالدین" و نیز تماس با "بهاء" سعی کردند صحت این نامه را جویا شوند اما هیچ یک از طرفین حاضر به دادن پاسخ در این مورد نشد بنابراین به این نتیجه دست یافتند که به احتمال زیاد این خبر درست باشد.

این است بخشی از نامه "بهاء" خطاب به "سعدالدین":

ای شهروندان لبنان عزیز و ای پیروان "رفیق حریری"، سلام بر شما و بر شهیدمان و شهیدتان "رفیق حریری" و رحمه الله و برکاته. حدود یک سال و اندی پیش شما را از برادرم "سعدالدین" برحذر داشتم و اعلام کردم که او شما را به سمت در آتش سوختن لبنان هدایت خواهد کرد. نه به این علت که می داند یا نمی داند که چه می کند، بلکه به دلیل اینکه در خط مشی گروهی از مزدوران و خیانتکاران مانند فواد ]سینیوره[، هانی ]حمود[، جرج، داوود و غیره (نام کامل این افراد بیان نشده است) که همگی توسط "رفیق حریری" به حزب المستقبل راه یافتند، حرکت می کند. "رفیق حریری" این افراد که مانند تیغی تیز و برنده هستند را به درون حزب آورد تا با استفاده از آنان بتواند از این حزب محافظت کند اما این افراد پس از ترور وی حمله و تحرکات خود علیه حزب را آغاز کردند.

ما در جنگ به سر می بریم، بله جنگ. جنگی که "سعدالدین" با فشار "کاندولیزا رایس" و بازیچه اش یعنی "فواد سینیوره" لبنان را به آن کشاند.

ای شهروندان لبنان و ای دوستداران "رفیق حریری" شما را دعوت می کنم که از فتنه بر حذر باشید و با یکدیگر متحد شوید. "شیعیان" دشمنان شما نیستند بلکه "اسرائیل" دشمن شماست. "مارونی" ها و "سنی" های مخالف نیز دشمنان شما نیستند، بلکه "اسرائیل" دشمن همه ماست.

ای شهروندان لبنانی شما را از افتادن در فتنه برحذر می دارم. اگر جنگیدن واجب است، بگذارید "فواد سینیوره" فرزندش "محمد" که یکی از میلیاردهای جدید لبنان و صاحب یکی از بزرگترین شرکتهای اینترنتی و موبایلی در کشور است را به جنگ بفرستد. اگر "سعدالدین" به جنگ اصرار دارد، "هانی حمود" و برادر زنش "هانی العضم" و فرزندانشان را به جنگ بفرستد که از نمکدان "رفیق حریری" خوردند و پس از مرگش نمکدان شکستند و خونش را به بهایی ناچیز به "اولمرت" فروختند. بگذارید فرزندان "گالیری دیاب" و "وسام الحسن" که دوستان رهبران موساد هستند بجنگند.

ای شهروندان لبنانی باور نکنید که مقاومت خطرناک است و شما را تهدید می کند. چرا روزی که جوانان شما سید "حسن نصرالله" را فحش می دادند، وی با شما نجنگید؟!

والله من به عنوان فرزند "رفیق حریری" با سید ]حسن نصرالله[ که در برابر همگان قسم خورده که با قاتل "رفیق حریری" می جنگد. نمی جنگم.

"بهاء" در ادامه خطاب "میشل سلیمان" فرمانده ارتش لبنان گفت: همه ما با تو هستیم و از تو حمایت می کنیم.

وی در پایان خطاب به سید "حسن نصرالله" گفت: تو با عمامه خود از لبنان حمایت و دفاع کردی و ما نیز با خون "رفیق حریری" از مقاومت حمایت و دفاع خواهیم کرد.

تعدادی از کارشناسان و سیاستمداران عرب و مصری طی سمیناری اعلام کردند که عربستان سعودی پس از ترور "رفیق حریری" نخست وزیر پیشین لبنان، در افزایش بحران سیاسی این کشور نقش موثری ایفا کرده است.

روز گذشته سمیناری توسط موسسه تحقیقاتی و پژوهشی "حجاز ما" که مقر اصلی آن در کشور مراکش است، با همکاری اتحادیه روزنامه نگاران مصری در قاهره پایتخت مصر برگزار شد.  سرشناس ترین چهره های شرکت کننده در این سمینار "عبدالکریم العلوجی" اندیشمند عراقی، "رفعت سید احمد" نویسنده و روزنامه نگار مصری، "احمد السایح" استاد فلسفه اسلامی در دانشگاه الأزهر، "امام عبدالله" استاد علوم سیاسی در دانشگاه قاهره و تعدادی دیگر از سیاستمداران و کارشناسان مختلف بودند.

این کارشناسان حاضر در سمینار در ادامه سخنان خود افزودند: توطئه ای که عربستان سعودی در کشور لبنان چیده است در زمینه سیاسی و اقتصادی است و این کشور نقش ویژه ای در راستای منافع آمریکا و "اسراییل" ایفا کرده است به طوریکه همواره به بهانه خون "رفیق حریری" سعی کرده میان شیعه و سنی در این کشور جنگ بیاندازد و به اصطلاح نقش سوریه در لبنان را کمرنگ تر کند.

این کارشناسان در ادامه گفتند: عربستان سعودی همچنین پس از پیروزی حزب الله در جنگ 33 روزه از طریق فرزند و دست پرورده خود "سعدالدین حریری" تلاش می کنند که در برابر مقاومت بایستند. ناگفته نماند که عربستانی ها در این مسیر همچنین به "ولید جنبلاط" رهبر حزب سوسیالیست ترقیخواه لبنان که یکی از سرسخت ترین مخالفان حزب الله است، کمک مالی و تسلیحاتی کرده اند.

این کارشناسان در ادامه افزودند: بی شک نیروهای امنیتی عربستان و اردن با هماهنگی آمریکا و "اسرائیل" در جنایت ترور شهید "عماد مغنیه" به طور مستقیم دست داشته اند.

این کارشناسان عرب در ادامه می گویند: عربستان با اینکار علاوه بر اینکه می خواست به پیکر مقاومت اسلامی ضربه وارد کند، به دنبال آن بود که سوریه را کشوری ناامن نشان دهد و در نتیجه مانع برگزاری کنفرانس اتحادیه عرب که می تواند از فشارهای بین المللی علیه سوریه بکاهد، شوند.

این کارشناسان در ادامه خواستار برملا شدن تحرکات محرمانه و فتنه انگیز عربستان سعودی و نیز وهابیها

در لبنان شدند تا تمام اعراب از حقیقت مطلع شوند.

گفتنی است این سمینار از سوی روزنامه های الأهرام، المصری الیوم، الموجز، العرب، الدستور، السفیر اللبنانی، پوشش خبری شد.

نخرید تا "اسرائیل" نابود شود!

بزرگترین سرمایه داران و صاحبان کارخانجات سرشناس ترین کالاهای جهان، صهیونیستی هستند. این افراد سالانه میلیون ها دلار برای تقویت و ادامه حیات رژیم اشغالگر قدس، کمک نقدی می کنند. بی شک ما با نخریدن و تحریم این کالاها می توانیم ضربه مهلک و شدیدی به این سرمایداران وارد کنیم و بالطبع این مسأله به طور مستقیم در تضعیف و نابودی این رژیم غاصب تأثیرگذار خواهد بود. طی این گزارش این سرشناس ترین این کالاها نگاهی گذرا می اندازیم.

بی شک این کالاها به دلیل سرشناس بودن مارک، نیازی به شرح ندارند زیرا بسیاری از ما تاکنون حداقل از یکی از این کالاها استفاده کرده ایم. 

"ولید جنبلاط" روز گذشته طی اظهاراتی غیرمنتظرانه خطاب به حزب الله و دیگر مخالفان دولت "فواد سینیوره" اعلام کرد که جناح حاکم کاملا آماده جنگ و درگیری هستند. کارشناسان سیاسی و استراتیژی جهان این سخنان "جنبلاط" را یک رفتار غیرسیاسی دانستند و آنرا فراخوان "جنگ تمام عیار" دانستند.

"ولید جنبلاط" همواره به عنوان یکی از باهوش ترین سیاستمداران لبنان شناخته می شود. وی پسر "کمال جنبلاط"، است. پدر او توسط افراد مسلح ناشناس مورد ترور سیاسی قرار گرفت و جان باخت. در حالیکه "کمال جنبلاط" از بهترین دوستان و همپیمانان دولت سوریه بود، "ولید جنبلاط" همواره اعتقاد داشته که پدرش توسط نیروهای امنیتی سوریه کشته شد به همین دلیل او یکی از سرسخت ترین مخالفان دولت سوریه در لبنان به حساب می آید.

اولین نکته ای که در سخنان روز گذشته "ولید جنبلاط" قابل توجه است اینست که وی از بسیار باهوش است، تاکنون سابقه نداشته که در سخنرانی خود کاغذ به همراه داشته باشد و از روی کاغذ مطالب خود را برای حاضرین قرائت کند. بنابراین می توان حدس زد که سخنان روز گذشته "جنبلاط" از خودش نبوده بلکه به وی املا شده بود و او برای اینکه آن را فراموش نکند، بر روی کاغذ یادداشت کرده بود.

نکته ای که می تواند این مسأله را ثابت کند اینست که وقتی وی حزب الله و دیگر مخالفان را به جنگ می طلبید، دقیقا مطالب را از روی کاغذ می خواند در حالیکه دیگر سخنانش را از حفظ می گفت.

نکته دیگر قابل توجه اینست که "جنبلاط" به رغم شخصیت بسیار قوی که دارد، اما در سخنرانی روز گذشته خود به شدت ترسیده بود و اضطراب داشت و دستانش در طول سخنرانی می لرزید. بی شک ترس و لرز او به خاطر جنگ نیست زیرا اگر می ترسید اصلا کسی را به جنگ فرا نمی خواند، پس از مسأله دیگری نگرانی و ترس داشت.

همگان شاهد آن بودیم که چگونه حزب الله لبنان در جنگ 33 روزه سال گذشته ارتش رژیم اشغالگر قدس را به زانو در آورد. از نکات دیگر قابل توجه اینست که آیا "ولید جنبلاط" به تنهایی می تواند با حزب الله که رژیم صهیونیستی را شکست داد، بجنگند؟! و یا اینکه از سوی برخی کشورها وعده حمایت شده است؟

بی شک آقای "جنبلاط" با اینگونه سخنان درپی آن نیست خود را معروف تر کند و یا به عنوان رهبر اصلی و سخنگوی چهره جناح 14 مارس، از "سعد حریری"، "سمیر جعجع"، "امیل جمیل" و دیگر چهره های این جناح پیشی بگیرد زیرا اگر با این سخنان به دنبال این گونه اهداف است، دیگر نمی توان او را سیاستمدار خواند.

برخی منابع آگاه اعلام کرده اند "جرج بوش" رئیس جمهور آمریکا که کشورش را در باتلاق عراق و افغانستان گیر انداخته، در سفر اخیر خود به منطقه به این نتیجه رسید به واقعا همه سیاست های کشورش به شکست انجامیده بنابراین بهترین کار اینست که جنگ جدیدی در منطقه آغاز شود تا شاید آمریکا با پیروزی در آن بتواند بر شکست های دیگر خود سرپوش گذارد. "بوش" به این نتیجه رسید که بهترین کار آغاز جنگ دیگری با حزب الله است، بنابراین پس از بازگشت به آمریکا چند تن از مقامات وزارت خارجه کشورش را به بیروت فرستاد تا با مذاکره با شخصیت های مختلف سیاسی و از جمله "ولید جنبلاط"، زمینه های این جنگ را مهیا کنند. "بوش" تصمیم گرفته با کمک "جنبلاط" و برخی دیگر شخصیت های لبنانی ابتدا جنگ با حزب الله را از درون لبنان آغاز کنند و سپس حمله از طرف رژیم اشغالگر قدس به بهانه های مختلف از خارج لبنان آغاز شود.

ناگفته نماند که "سعد حریری" به عنوان یکی از اصلی ترین وزنه های جناح 14 مارس، روز گذشته طی سخنانی وقوع هرگونه جنگ داخلی در لبنان را بعید دانست. کارشناسان مختلف سیاسی اعلام کردند که "حریری" با این سخنان خواست خط خود را از "جنبلاط" جدا کند و بگوید که در صورت وقوع چنین جنگی علیه حزب الله نخواهد ایستاد.

روزنامه انگلیسی اندیپندنت در شماره صبح روز گذشته خود طی گزارشی به جنگ سومالی پرداخت و شکست محرمانه ارتش آمریکا در این کشور را سومین شکست آمریکا خواند.

اندیپندنت در ادامه این گزارش نوشت: ارتش آمریکا که پانزده سال پیش از سومالی عقب نشینی کرد، سال گذشته به صورت محرمانه به این کشور بازگشت.

در همین راست "استیو بلومفیلد"، خبرنگار اعزامی اندیپندنت در سومالی اعلام کرد: تعداد زیادی از نیروهای سازمان اطلاعات آمریکا CIA در مگادیشو پایتخت سومالی حضور دارند و به فعالیت و تحرکات بسیاری اقدام می ورزند.

"بلومفیلد" در ادامه می افزاید: این در حالیست که هواپیماهای بدون سرنشین آمریکایی نیز به طور مداوم در آسمان این شهر در حال پرواز و جمع آوری اطلاعات هستند.

وی در ادامه گفت: جنگندهای نیروی هوایی ارتش آمریکا طی 12 ماه گذشته، چهار بار حمله گسترده به نقاط مختلف مگادیشو انجام داده اند.

"بلومفیلد" همچنین افزود: آمریکا در سومالی مانند عراق و افغانستان به دنبال جنگ علیه تروریست است، اما این اقدام بی فایده است و ارتش این کشور مانند عراق و افغانستان شکست خورده است.

خبرنگار اندیپندنت در ادامه افزود: تعداد زیادی از افراد سومالی و تعداد کمی از افراد کنیایی که در این شهر توسط نیروهای امنیتی اتیوپی بازداشت شده اند، فورا به نیروهای امنیتی آمریکایی تحویل داده شده اند تا توسط آنان بازجویی شوند و به اصطلاح "اعتراف" کنند.

اندیپندنت در ادامه گزارش خود می افزاید: علیرغم حضور گسترده ارتش آمریکا و نیروهای امنیتی این کشور در سومالی، به دلیل سانسور خبری و اطلاع رسانی، به هیچ وجه حضور آنان محسوس نمی باشد و علت اصلی این مسأله شکست آمریکا و به اصطلاح "در باتلاق فرو رفتن" آمریکا در سومالی است.

این روزنامه در ادامه این گزارش می نویسد: "جان ییتز"، فرستاده آمریکا به سومالی چند روز پیش رسما به دیگر دیپلمات های حاضر در سومالی اعلام کرد که استراتیژی آمریکا در سومالی به شکست انجامید.

گفتنی است گزارش سازمان ملل متحد در مورد سومالی، این کشور را بدترین کشور آفریقایی از نظر اوضاع انسانی معرفی کرده است و این کشور را دارای بیشترین تعداد آوارگان نسبت به دیگر کشورهای آفریقایی اعلام کرده است.

در حال حاضر 600 هزار شهروند سومالی آواره هستند که 200 هزار تن از آنان در خیمه در پانزده کیلومتری مگادیشو زندگی می کنند.

طی چند روز گذشته روزنامه های صهیونیستی و برخی دیگر رسانه های بین المللی سعی در بزرگ جلوه دادن تحرکات و تلاش های سوریه برای دست یابی به آخرین نوع موشک های جهان، داشتند. برای نمونه روزنامه صهیونیستی "هاآرتص" صفحه اول خود را به گزارشی کامل در مورد آخرین دستیابی نظامی سوریه اختصاص داد و در آن ادعا کرد که سوریه به نوعی موشک زمین به زمین بسیار پیشرفته دست یافته است که با استفاده از آن می توان دورترین نقاط در سرزمین های اشغالی را با دقت هر چه تمام تر مورد هدف و حمله قرار دهد. در ادامه این گزارش آمده: سوریه با استفاده از این موشک ها همچنین می تواند به راحتی به تأسیسات هسته ای، فرودگاه ها، بندرگاه ها و دیگر نقاط حساس و استراتیژی در سرزمین های اشغالی حمله کند. "هاآرتص" در ادامه نوشت: اطلاعات دقیق در این مورد اخیرا از سوی دستگاه های اطلاعاتی و امنیتی در اختیار مقامات بلندپایه دولت صهیونیستی قرار گرفته است. در ادامه گزارش "هاآرتص" نوشته شده که این موشک های زمین به زمین حداقل 250 کیلومتر برد دارد و توانایی حمل مقدار زیادی مواد منفجره را دارد. در ادامه این گزارش که تنها هدف آن بزرگ جلوه دادن تحرکات نظامی سوریه بوده است، نوشته شده: سوریه علاوه بر این موشک، جدیدا به یک سکوی موشک زمین به هوا که ساخت روسیه است نیز دست یافته. قدرت این سکو به قدری بالاست که می تواند همزمان بین 8 تا 12 موشک را پرتاب کند و این بزرگترین خطر تهدید کننده نیروهای هوایی ارتش رژیم صهیونیستی است زیرا این موشک ها به راحتی می توانند جنگنده های ارتش صهیونیستی را از راه بسیار دور هم مورد هدف قرار دهند.

بر فرض اینکه تمام این اخبار او ادعاها درست بوده و سوریه همچنان در حال گسترش سیستم نظامی و موشکی خود است، به واقع آیا این موشک ها و یا دیگر سلاح های نظامی سوریه و یا هر کشور دیگری در منطقه می تواند رژیم اشغالگر قدس را مورد تهدید قرار دهد، در حالیکه این رژیم از سال های پیش پیشرفته ترین انواع موشک های مختلف نظامی و نیز سکوی های پرتاب موشک های مختلف را در اختیار داشته است؟! آیا تاکنون سوریه حتی یک تیر ناقابل به طرف سرزمین های اشغالی پرتاب کرده، در حالیکه همگان سال گذشته شاهد بودیم که چگونه ارتش خونخوار صهیونیستی در حمله وحشیانه و ددمنشانه خود هزاران هزار موشک از انواع مختلف از سوی سازمان ملل متحد هم تحریم شده است را بر سر کودکان و زنان بی گناه لبنانی می ریختند. البته نباید فراموش کرده که آخرین گزارش ها نشان می دهد رژیم صهیونیستی با مظلوم نمایی و بهانه کردن جنگ 33 روزه، همچنان به سرعت هرچه تمام تر در حال پیشترفته تر کردن سیستم موشکی خود است و اخیرا به موشک های فوق پیشرفته ای دست یافته است.

به راستی بدبین ترین و بی عدالت ترین کارشناس سیاسی و استراتیژی جهان هم با نگاهی گذرا به تاریخ رژیم صهیونیستی و جنایت های این رژیم به راحتی خواهد فهمید که هویت موشک های صهیونیستی همواره هجومی بوده در حالیکه هویت موشک های سوریه همواره دفاعی بوده است.

http://www.iranview.ir/index.aspx?tm=&cat=&subcat=&book=pars

با نوشتن نام خود به زبان انگلیسی در این آدرس می توانید نام خود را به خط میخی مشاهده نمایید

در حالیکه برخی از موسسات مدنی، اهالی کرانه باختری رود اردن و نوار غزه و نیز فلسطینیان 48 که در سرزمین های اشغالی اقامت دارند را با شعار "فرزند کمتر، زندگی بهتر" به کاهش زاد و ولد دعوت می کنند، صهیونیست ها زنان به اصطلاح مؤمن یهودی را به افزایش تعداد کودکان جهت افزایش جمعیت رژیم اشغالگر قدس، دعوت می کنند.

صهیونیست ها با استناد به کتب دینی خود و سوء استفاده از احساسات دینی زنان یهودی به اصطلاح مؤمن، آنان را به افزایش نسل یهودیان جهت بیشتر شدن جمعیت صهیونیست ها از فلسطینیان در سرزمین های فلسطینی دعوت می کنند.

اندیشمندان صهیونیستی نیز همواره در رسانه های مختلف طی سخنانی به نقش موثر و سازنده زنان متدین یهودی در تقویت رژیم اشغالگر قدس اشاره می کنند. این اندیشمندان می گویند: زنانی برای "اسرائیل" مفیدترند که صاحب هشت فرزند باشند، زیرا در این صورت است که ما می توانیم از نظر "دموگرافی" بر فلسطینیان برتری داشته باشیم.

"حوجی هوبرمن"، اندیشمند و نویسنده راستگرای صهیونیستی طی مقاله ای در روزنامه صهیونیستی "هتسوفیه" در مورد اهمیت نقش "رحم" زنان مؤمن یهودی در نبرد میان "اسرائیلی"ها و فلسطینیان می نویسد: غیر قابل انکار است که چپگرایان صهیونیستی در زمینه تبلیغاتی موفقیت قابل توجهی بدست آورده و توانستند با استفاده از در خدمت گرفتن رسانه ها و وسایل ارتباط جمعی، طوری وانمود کنند که نبرد اصلی میان شهرک نشینان سرزمین های اشغالی با فلسطینیان بر سر زمین و دموگرافی جمعیتی است و در صورت حل این دو مشکل یعنی برتری صهیونیست در این دو مورد، مشکل پرونده فلسطین حل خواهد شد و صلح و آرامش منطقه خاورمیانه را فرا می گیرد.

گفتنی است آمار و ارقام اعلام شده در پژوهش پژوهشگران آمریکایی که آشکارا به نفع صهیونیست ها تهیه شده است نشان می دهد که صهیونیست ها و فلسطینیان در سالهای آینده از نظر جمعیتی به یکدیگر نزدیک خواهند شد. گزارش ارائه شده توسط این پژوهشگران نشان می دهد که در سال 2025 میلادی صهیونیست ها 79% از جمعیت شهر "بیت المقدس" را تشکیل خواهند داد و مدتی بعد هم این آمار به 80% افزایش خواهد یافت. در این گزارش آمده: علت این افزایش جمعیتی میان یهودیان، افزایش شدید زاد و ولد میان یهودیان متدین است که به یهودیان آرتدوکس معروفند. گفتنی است برخی از این زنان معتقدند حداقل باید صاحب هشت فرزند شوند.

در این گزارش نیز آمده: حتی اگر یهودیان سراسر جهان به سرزمین های اشغالی کوچ نکند، "رحم" این زنان یهودی به افزایش جمعیت صهیونیست ها کمک خواهد کرد و این نبرد جمعیتی را به نفع ما به پایان خواهد رساند.

در ادامه گزارش آمده: در سال 2025 حتی نسبت یهودیان متدین نسبت به یهودیان سکولار نیز افزایش خواهد یافت به طوری که از 71% کنونی به 56% در آن سال کاهش می یابد در حالیکه یهودیان متدین که در حال حاضر حدود 16% جمعیت را تشکیل می دهند در آن سال به 29% افزایش خواهند یافت.

منابع آگاه صهیونیستی که خواستند نامشان فاش نشود، اعلام کردند: این گزارش تأثیر بسزایی در افزایش جمعیت صهیونیستها در سرزمین های اشغالی داشته است به طوریکه در گذشته حتی یک زن یهودی هم نبود که هشت فرزند داشته باشد، اما در حال حاضر تعداد زیادی از زنان متدین صهیونیست هستند که هشت فرزند و یا حتی بیشتر دارند.

"به سلامت برو ای حمیل" نام فیلمی است که در کشور دانمارک توسط یک کارگردان عرب تبار تهیه شده است. موضوع اصلی این فیلم فتنه انگیز در مورد نبرد شیعیان و اهل سنت است.

این فیلم نبردی خونین میان شیعیان و سنی ها را به تصویر می کشد. فیلم سینمایی مذکور برای شرکت در یک مسابقه رسمی، به جشنواره بین المللی فیلم "روتردام" که در کشور هلند برگزار می شود، ارسال شده و به نمایش در آمد.

"عمر شرقاوی" متولد دانمارک، کارگردان این فیلم جنجال برانگیز است. پدر وی فلسطینی و مادرش دانمارکیست. او برای طبیعی تر نشان دادن فیلمش از برخی بازیگران عرب غیر سرشناس که در کشور دانمارک اقامت دارند، استفاده کرده است.

"شرقاوی" پس از اینکه فیلمی را که ساخته غیرطایفه ای و بیطرف خواند، در مورد فیلمش گفت: این فیلم برای فهماندن اختلافات تاریخی موجود میان مذاهب مختلف اسلامی به اعراب افراطی، مهم است.

مقامات برگزار کننده فیلم اعلام کرده اند که این اولین فیلم سینمایی است که در این زمینه ساخته شده و به رغم اینکه این اولین فیلم این کارگردان بوده اما موفقیت چشمگیری بدست آورده است.

حوادث این فیلم جنگی در دانمارک اتفاق افتاده و موضوع فیلم در مورد شیعیان و سنی های مقیم این کشور است. ابتدا برخی اختلافات موجود میان آنان را به نمایش در آورده و سپس نشان می دهد که پیروان هر طرف چگونه به انتقام گیری و کشتن یکدیگر می پردازند. خشونت این فیلم به حدی بالاست که آزار و انتقام گیریهای  بدنی را به نمایش می گذارد و نشان می دهد که چگونه پیروان این دو مذهب خون یکدیگر را بر زمین می ریزند.

نکته قابل توجه اینست که این فیلم علاوه بر اینکه به دور از نظارت مسلمانان و در یک منطقه غیر اسلامی ساخته شده، اصطلاح های بد و فحاشی بسیاری را از زبان پیروان دو طائفه به نمایش می گذارد و علاوه بر آن نیز برخی القاب قدیمی و ناپسند مانند "نواصب" و "روافض" که به ترتیب برای سنی ها و شیعیان به کار می رفته را مورد استفاده قرار داده تا از این طریق بتواند هر چه بیشتر میان مسلمانان فتنه انگیزی کند و تفرقه به وجود بیاورد. برخی از بخشهای این فیلم پیروان دو مذهب اصطلاح "کافر" را برای یکدیگر به کار می برند و به گفته برخی از افرادی که فیلم را دیده اند، در برخی از قسمت های آن نیز از اصطلاحات بسیار رکیک استفاده شده که به واقع شرم آور است.

برگزار کنندگان این جشنواره اعلام کردند که این فیلم به شدت مورد استقبال تماشاچیان و شهروندان هلندی قرار گرفت.

گفتنی است بسیاری از مسلمانان و اعراب مقیم هلند از تولید و پخش این فیلم که به واقع می توان آنرا یک فیلم مستهجن دانست، ابراز نارضایتی و خشم کردند.

"کامل حسین" یک عراقی مقیم هلند است. وی در این مورد می گوید: در این فیلم از موضوعی حساس که باید با آن بسیار آرام برخورد کنیم، سوء استفاده شده است و تنها هدف این مساله، سودجویی کارگردان و تهیه کننده آن است.

"منتهی صالح" از دیگر عراقیان مقیم هلند است. وی در این مورد می گوید: این فیلم با تکیه بر اوضاع بحرانی عراق و برخی اختلافات موجود میان پیروان این دو مذهب در عراق که اصلا واقعیت هم ندارد، به دنبال سودجویی است و دلیل این مساله آنست که می بینیم عراقی های پیرو این دو مذهب در کشورهای دیگر و حتی در هلند، هیچ گونه مشکلی با یکدیگر ندارند.

در یکی از صحنه های این فیلم که خشم بینندگان مسلمان را به شدت برانگیخت نشان می دهد که تعدادی از مسلمانان حاضر به ورود به یکی از مساجد نمی شوند و علت این مساله آنست که مسجد به پیروان مذهب دیگر اختصاص دارد.

"ثائر احمد" از عراقیان مقیم شهر "روتردام" در کشور هلند است. وی پس از اینکه این فیلم را دروغی خواند، می گوید: من بارها به دانمارک سفر کرده ام و اصلا مسلمانان این کشور به هیچ وجه چنین رفتارهایی ندارند.

یکی از نوادگان "محمد ابن عبدالوهاب"، بنیانگذار اندیشه "وهابیت" در عربستان سعودی، به تازگی به همراه تعدادی از دانشجویان عربستانی که در کشورهای اروپایی مشغول تحصیل هستند، جنبش جدیدی را با هدف انتشار "صلح" در جهان آغاز کرده اند.

"عمرو آل الشیخ" 27 ساله فرزند یکی از خانواده های با اصل و نسب و ریشه دار عربستانی است. جد بزرگ وی "محمد ابن عبدالوهاب آل شیخ"، بنیانگذار اندیشه "وهابیت" در کشور عربستان سعودی بوده است. "عمرو" که در شهر "برایتون" در نزدیکی "لندن" پایتخت انگلستان متولد شده، بیش از 21 سال از زندگی خود را در کشورهای اروپایی گذرانده است. او در واقع با زندگی در شهرها و روستاهای مختلف این کشور، در دل فرهنگ انگلیسی غلطیده است.

مدتی بعد نیز برای تحصیلات دانشگاهی، به شهر زیبا و پرزرق و برق "ژنو" در سوئیس سفر کرد. وی در رشته "سیاست و فلسفه" تخصص یافت و در کنار آن "روانشناسی و بازاریابی" را نیز آموخت.

او به تازگی با کمک تعدادی از دوستان خود و دانشجویان عربستانی که در کشورهای مختلف اروپایی مشغول تحصیل هستند، جنبش جدیدی را با هدف انتشار "صلح" به راه انداخته است.

وی در حالیکه زبان عربی را به سختی و با لهجه ای غیر عربی بر زبان می آورد، در مورد جنبشی که به راه انداخته گفت: ما جنبش خود را با یک جمله آغاز کرده ایم و آن هم این است: "یک امت".

"عمرو" در ادامه می افزاید: اندیشه به راه انداختن چنین جنبشی هنگامی به ذهنم خطور کرد که دانشجو بودم و با ملتهای دیگر نشست و برخواست و داد و ستد داشتم. در آن زمان شاهد بودم که دانشجویان مسلمان، مسیحی و یهودی، همگی با تکیه بر چنین جمله ای در کنار یکدیگر زندگی می کنند، سپس این عبارت به دلم نشست و تصمیم گرفتم با تکیه بر آن برای وحدت ادیان و ملتهای مختلف و گسترش "صلح" در جهان تلاش کنم.

"عمرو آل شیخ" در ادامه گفت: هر کار دسته جمعی موفق خواهد شد، به شرط اینکه افراد آن در کار خود مخلص باشند.

وی همچنین افزود: ما برای این جنبش خود، "تی شرت" های تبلیغاتی تهیه کرده ایم که بر روی آن جمله "one ummah" یعنی "یک امت"، به دو زبان عربی و انگلیسی چاپ شده است.

نوه بنیانگذار اندیشه "وهابیت" در ادامه گفت: یکی از عللی که جنبش ما نسبتا موفق شده اینست که برخی از گروهای سرشناس هنری جهان در مراسم خود با "تی شرت"های ما بر روی صحنه رفته و برنامه اجرا کردند، برای نمونه "MIMMS" خواننده سرشناس "RAP" در آمریکا، "هیثم زکی" بازیگر سرشناس مصر، برخی از اعضای گروه کویتی "میامی" و یا برخی دیگر از خوانندگان عرب و بسیاری از دانشجویان و دانش آموزان و نیز برخی از زنانی که "مدل لباس". در مجموع در یک سال فعالیت، نتیجه بسیار عالی گرفتیم.

"عمرو" در ادامه گفت: البته به جز "تی شرت"، محصولات دیگری مانند شلوار، قاب تلفن همراه و برخی محصولات دیگر نیز با مارک همین جمله تولید کرده ایم. علاوه بر این فعالیت، در برخی شهرهای مهم جهان مانند دبی، نیویورک، واشینگتن، لندن، ژنو و غیره نیز سفیر "صلح" داریم.

این فرزند از نسل بنیانگذار اندیشه "وهابیت" که از افراطی ترین اندیشه های امروزه در جهان و ایدئولوژی اصلی شبکه القاعده به حساب می آید و پیروان آن خود را اسلامی ترین مسلمانان جهان می دانند، در پایان برقراری "صلح" در همه جهان را آرزوی خود اعلام می کند.

(پیش از تغییرات)

(پس از تغییرات)

برخی گزارشهای محرمانه که اخیرا توسط برخی منابع آگاه منتشر شده، نشان می دهد که آمریکا نقشه ای جدید برای تقسیم بندی سیاسی – جغرافیایی خاورمیانه طراحی کرده که از دل کشورهای منطقه سه کشور مختلف با نامهای "شیعستان" و "سنیستان" و "کردستان" به وجود خواهد آمد.

پس از حمله اشغالگران به عراق و گذشت دو سه سال از حضور ناموفق در این کشور، آمریکا تصمیم گرفت که عراق را به سه بخش یا به اصطلاح به سه کشور تقسیم کند. در همان زمان سخنان مختلفی در مورد این تقسیم بندی در شبکه های خبری و رسانه های مختلف جهان منتشر شد. اما اخیرا در پایگاه الکترونیکی یکی از مجلات نظامی گزارشی منتشر شده که تقسیم بندی سیاسی – جغرافیایی جدید منطقه که توسط آمریکا طراحی شده را نشان می دهد.

در این تقسیم بندی استقلال اراضی عراق، عربستان سعودی، سوریه، امارات متحده عربی و جمهوری اسلامی ایران مورد تجاوز قرار می گیرد.

در این تقسیم بندی کشور "کردستان" در شمال عراق تشکیل خواهد شد و بخشی از سرزمین های ایران، ترکیه، آذربایجان باکو و ارمنستان که "کرد نشین" هستند را شامل خواهد شد و بزرگترین کشور همپیمان غرب و به ویژه آمریکا در منطقه خواهد بود.

کشور "شیعستان" هم در جنوب عراق به وجود خواهد آمد و تعدادی از شهرهای جنوب غربی کشورمان و بخشی از سرزمین های شرق عربستان را نیز شامل خواهد شد.

کشور "سنیستان" هم در مناطق غربی عراق به وجود می آید و بخشی از سرزمین های سوریه و اردن را نیز شامل می شود.

می بینیم که این تقسیم بندی جدید در درجه اول از نظر مذهبی بوده و سپس قومی و آمریکا همواره سعی دارد که نشان دهد شهروندان این مناطق نیز با چنین تقسیم بندی به شدت موافقند. بی شک این تقسیم بندی بیشترین فایده را برای رژیم اشغالگر قدس در پی خواهد داشت.

طبق این گزارش مرحله دوم این طرح شامل تقسیم بندی جدید سیاسی – جغرافیایی امارات متحد عربی، یمن، افغانستان و پاکستان خواهد بود. در تقسیم بندی مرحله دوم یک کشور مذهبی مانند "واتیکان" هم در دل عربستان سعودی به وجود خواهد آمد که شامل شهرهایی مانند مکه و مدینه خواهد بود.

قابل ذکر است که در این تقسیم بندی می بینیم که جمهوری اسلامی ایران بیشترین کشوری است که سرزمین های خود را از دست خواهد داد.

تنها سوالی که در پایان مطرح می شود اینست که آیا آمریکا با وضعیت فعلی که در عراق دارد خواهد توانست با این طرح و برنامه ریزی به اهداف خود در منطقه دست یابد و خاورمیانه را در دست گیرد و یا اینکه این آرزو را با خود به گور خواهد برد؟!

"لبروتولد بریخت"، رمان، داستان و فیلمنامه نویس غربی است که بسیاری از تولیداتش حول و حوش مسأله "سکس" می گردد و ادعا مي كند هدف از اين نوشته ها، بررسی مشکلات و معضلات اجتماعی است.

وی در این زمينه می گوید اگر 20 سال بعد از مرگم دوباره زنده شوم و ببینم که تئاتر فیلمنامه هایی که نوشته ام هنوز در حال اکران است، بسیار غمگین می شوم، زیرا آن لحظه می فهمم که نوشته هایم که با هدف تأثیرگذاری بر جامعه نوشته شده، هنوز تأثیر خود را نگذاشته است.

با اين حال، مشخص نيست آیا نفوذ پدیده ای به نام "سکس" در ادبیات و هنر به خودی خود صورت گرفته و یا اینکه با انگيزه جذب مخاطب بیشتر و یا اهداف دیگری همراه بوده است؟ امروزه در کشورهای غربی به اینگونه کتابهایی که موضع آن "سکس" است، "کتاب خطرناک" گفته می شود.

تاریخ ادبیات "سکس" در جهان به اواخر قرن هفدهم برمی گردد. به وجود آمدن چنین ادبیاتی همزمان با تحولات بنیادین در عرصه سیاسی و فکری صورت گرفت. بلافاصله پس از ظهور چنین ادبیاتی، برخی مردان اندیشه و ادب به مبارزه با آن پرداختند زیرا آن را مخالف اصول و ارزشها می دانستند.

البته گفتنی است نویسندگان اینگونه کتابها ادعا می کنند که هدف از پرداختن به این گونه موضوعات، تحریک جامعه نیست بلکه بررسی این موضوعات و یا معضلات اجتماعی با زبان "ادبیات جدید" است.

اولین بار در تاریخ در سال 1723 میلادی قانونی در این زمینه تصویب شد که بر اساس آن هیچ نویسنده ای حق نوشتن در موضوعات دین، دولت و پادشاه را نداشت. البته قانونگذاران آن دوران، این پدیده را نيز بخشی از دین و مسائل اخلاقی و مقدس می دانستند بنابراین نوشتن در این زمینه هم ممنوع بود.

در سال 1819 میلادی، اولین بار قانونی مشابه قانون قبلی به طور کاملاً رسمی تصویب و لازم الإجرا شد. بر اساس این قانون، نویسندگان کتاب های "بد و فاسد" تحت پیگرد قانونی قرار گرفته و بازداشت می شدند.

در فاصله زمانی میان قرن هفدهم تا قرن نوزدهم، غرب شاهد انتشار گسترده کتاب های "سکسی" که به اصطلاح "إیروسی" گفته می شد، بود که با نام مستعار برخی نویسندگان و یا بدون نام به چاپ می رسید. برای نمونه یکی از پرفروش ترین این کتابها، "فینوس در دیر" نوشته اسقف "دبی برا" بود. وی نام مستعار "اسقف نانت" را به جای نویسنده این کتاب قرار داد. موضوع این کتاب "تربیت جنسی دختران" بود.

از دیگر کتابهای مشهور در این زمینه می توان به "شب عجیب" که در 1794 نوشته شد، اشاره کرد. نویسنده این کتاب "دومنیک فیفون دونون" است. البته این کتاب برای اینکه با مخالفت افکار عمومی روبرو نشود، به جزئیات نپرداخت.

برخی از نویسندگان اینگونه کتابها که گاهی اسقف های دینی و گاهی نویسندگان عادی هستند، با پرداختن علمی به موضوع "سکس" سعی کرده اند ازدواج نکردن اسقف ها را مورد انتقاد شدید قرار داده و آن را مخالف سنت الهی معرفی کنند.

برخی نویسندگان این گونه کتابها، نویسندگان زن هستند که با پرداختن به اینگونه موضوعات از زبان خود مشکلات را مطرح می کنند. برای نمونه "پولین بیاج" در کتاب "داستان آوو" به مسأله خشونت مردان با همسران می پردازد.

برخی دیگر از نویسندگان با انتخاب چنین موضوعاتی سعی می کنند برخی مسائل اجتماعی جامعه را مورد بررسی قرار دهند. برای نمونه می توان فیلم "اوشین" را نام برد. گفته می شود نام این فیلم پیش از تعدیل "فقر و فحشا" بوده و به بررسی زندگی برخی از خانواده های فقیر در چین می پردازد. دخترکی که "اوشین" نام داشت، از روی فقر به ناچار در خانه های مختلف خدمتکار بوده و مورد سوء استفاده جنسی ثروتمندان قرار می گرفت.

نمونه دیگر این گونه فیلم ها، مستند ايراني "فقر و فحشا" ساخته "مسعود ده نمکی" است.

کتابهایی با موضوعات "سکس" در دوره معاصر نیز به چاپ می رسد. برخي از نويسندگان اين كتابها ادعا مي كنند هدف از نوشتن و چاپ آنها بررسی مشکلات و معضلات اجتماعی است و اين كتابها نبايد جزء آثار فاسد و غیراخلاقی به حساب آيند.

به بيان ديگر، نوعي همزيستي ميان ادبيات و هنر غرب با سكس، قابل انكار نيست. اين همزيستي بيش از آنكه دغدغه حل معضلات اجتماعي را داشته باشد، در انديشه جذب مخاطب است.

با اين حال، حجم توليد و ميزان اثرگذاري اين توليدات در مقايسه با توليدات كاملاً غيراخلاقي و تحريك آميز غرب چشمگير به نظر نمي رسد.

از سوي ديگر در جامعه ايراني، پرداختن به برخي سوژه ها از اين زاويه و با نگاه پرداختن به معضلات اجتماعي نيز با نوعي ساختارشكني همراه است. منتقدان اين رويه، نتيجه اين رويكرد را عبور از خط قرمزها دانسته و با اين استدلال كه مسائل اينچنيني، مسئله عام جامعه نيست، پرداختن به آنها را تنها موجب بسترسازي براي اباحي گري هاي بعدي مي دانند. سريال "ساعت شني" كه به تازگي از سيما پخش مي شود، يكي از اين موارد انتقادي است.

يك روزنامه صهيونيستي در گزارشي به بررسي وضعيت يهوديان آلمان پرداخت و با اذعان نسبت به اينكه مسئله "هولوكاست" براي نسل جديد بي اهميت است، افزود: کلمه "صهيونيست" به یکی فحش های شایع در میان دانش آموزان و دانشجویان آلمانی تبدیل شده است.

"عوفر آدرت" روزنامه نگار سرشناس هاآرتص در اين گزارش كه با عنوان "یهودی؛ بدترین فحش آلمان شرقي"، درج شده نوشت: آخرین بررسی های انجام شده توسط "مرکز فدرالی آلمان برای آموزش سیاست" نشان می دهد که معلمان آلمانی نمی توانند به راحتی در درس تاریخ، مبحثی را که به "هولوکاست" اختصاص دارد، به دانش آموزان تدریس كرده و آن را همانطور که می خواهند براي آنان تشريح كنند.

مجله آموزشی "فوکوس- شولی" نیز در آخرین شماره خود طی مقاله ای به بررسی این موضوع پرداخته و در مصاحبه های مختلف، معلمان آلمانی این مشکلات و سختی ها را بیان می کنند. برای نمونه یکی از معلمان در این باره می گوید: یک بار داشتم به طور کامل موضوع "هولوکاست" را برای دانش آموزان توضیح می دادم. آنان به جای اینکه سوالاتی در مورد قربانیان و تعداد آنان بپرسند، در مورد مسائل حاشیه ای که اصلاً اهمیتی در این موضوع ندارد، سوال می کنند و این نشان دهنده بی اهمیت بودن موضوع برای آنان است.

این معلم تاریخ در ادامه می افزاید: باید بپذیریم که نسل جدید حساسیت کمتری نسبت به نسل گذشته در مورد این موضوع از خود نشان می دهد.

در ادامه این بررسی آمده است: زیاد بودن تعداد مهاجران شرقی در آلمان نیز به بی اهمیت شدن موضوع "هولوکاست" در این کشور کمک کرده است. کارشناسان آلمانی علت این مساله را افزایش روز افزون تعداد مسلمانان در این کشور می دانند.

این کارشناسان می افزایند مسلمانان طوری رفتار می کنند که تدریس این موضوع در مدارس به معنی تأیید و حمایت کامل "اسرائیل" است.

تاکنون چندین بار درس "هولوکاست" توسط استادان تاریخ حذف شده، زیرا آنان می دانند که در صورت تدریس، با واکنش شدید دانش آموزان روبرو خواهند شد.

در همین راستا از سوی دیگر "جوتفرید کوسلر"، کارشناس "موسسه پژوهشی و بررسی هولوکاست" که مقر آن در شهر فرانکفورت قرار دارد، در این باره می گوید: کلمه "صهيونيست" به یکی فحش های شایع در میان دانش آموزان و دانشجویان آلمانی تبدیل شده است.

از سوی دیگر "سوزان آوربن"، تاریخدان آلمانی در این باره می گوید: در تدریس این گونه مسائل باید از روش تدریس گذشته استفاده کنیم و متناسب با نسل جدید آن را آموزش دهیم، زیرا فرزندانمان در زمان دیگری نسبت ما زندگی می کنند. 

وی در ادامه افزود: در حالیکه امروزه کودکان و شهروندان مهاجر که از کشورهای شرقی به کشورهای غربی آمده اند و هر روزه شاهد اقدامات نژادپرستانه از سوی غربی ها هستند، چگونه می توانیم به آنان در مورد "هولوکاست" توضیح دهیم و سپس از آنان بخواهیم که به تسامح دینی ایمان داشته باشند و در کنار یکدیگر زندگی کنند؟!

البته گفتنی است کلمه "نازی" هم متقابلاً یکی از بیشترین فحش هایی است كه میان شهرک نشینان صهیونیستی ردوبدل مي شود.

 در همین راستا منابع آگاه در آمریکا نیز اعلام کردند: یهودیان افراطی نیز که از مخالفان سرسخت رژیم اشغالگر قدس هستند، همواره از کلمه "صهیونيست" برای فحاشی و توهین به یکدیگر استفاده می کنند.

برخی بررسی های نشان می دهد که مساله "هولوکاست" امروزه در میان خود جوانان صهیونیست نیز اهمیتی ندارد.

تاریخ شاهد حضور بسیاری از زنان در عرصه سیاست بوده است. زنان سیاستمدار به گونه های مختلف وارد عرصه سیاسی شده اند. برخی از آنان در مسیر زندگی و فعالیت های سیاسی خود در معرض ترور قرار گرفته و جان باخته اند و بسیاری دیگر نیز درحالیکه برای دست یافتن به مقامی بالاتر تلاش می کرده اند، ترور شده اند. برخی از زنان سیاسی نیز با کمک گرفتن از خون همسر و یا نزدیکان خود به قدرت رسیده اند.

"بی نظیر بوتو"، نخست وزیر پیشین پاکستان اولین زن سیاستمداری نبود که پس از ترور بستگانش مورد ترور سیاسی قرار گرفت و بی شک آخرین آنها نیز نخواهد بود.

"سونیا گاندی" که همسرش "راجف گاندی" بوده، پس از ترور همسر از نام وی استفاده کرده و پا در عرصه سیاست گذاشت. او اکنون یکی از چهره های سرشناس در هندوستان و رئیس یکی از احزاب بزرگ در این کشور است.

البته خود "بی نظیر بوتو" نیز پس از ترور پدرش "ذوالفقارعلی بوتو" توانست خود را بیشتر مطرح کند و جای پدر را در عرصه سیاسی پاکستان تصاحب کند.

لبنان هم که همواره در زمینه سیاسی داغ بوده نیز شاهد ترور شدن تعداد زیادی از سیاستمداران بوده است که در پی آن همسران و یا زنان نزدیک به ترور شده گان با استفاده از حادثه ترور خود را در عرصه سیاسی مطرح کرده اند. از جمله زنان سیاستمدار لبنانی که این گونه به قدرت رسیده اند می توان: "بهیه الحریری"، همسر "رفیق حریری"، نخست وزیر ترور شده لبنان، "نایله معوض"، همسر یکی از نمایندگان ترور شده پارلمان لبنان، "نایله توینی"، همسر "جبران توینی"، نماینده ترور شده پارلمان لبنان و غیره را نام برد.

از دیگر زنان لبنان، می توان "صولانج جمیل"، همسر "بشیر جمیل" را نام برد. "صولانج" تنها به مدت حدود دو ماه زن شماره یک لبنان بود. پس از گذشت دو ماه از به رئیس جمهور شدن "بشیر"، بر اثر انفجار یک خودروی بمب گذاری شده، ترور شد و جان باخت. پس از "صولانج" تصمیم گرفت از دنیای سیاست دور شود و تنها به خانه داری و تربیت فرزندان خود مشغول شود. پس از گذشت بیش از بیست سال یعنی در سال 2005 میلادی پس از ترور شدن "رفیق حریری"، نخست وزیر سابق لبنان، "صولانج" تصمیم گرفت با دیگر وارد عرصه سیاسی شود. اکنون وی یکی از سرشناس ترین چهره های جناح حاکم لبنان (14 مارس) می باشد. او اکنون نماینده پارلمان لبنان است.

از زنان دیگر که با استفاده از خون پدر وارد عرصه سیاسی شده، "نایله توینی" 25 ساله است. او به رغم جوان بودن برای این عرصه، بلافاصله پس از ترور پدرش در 12 دسامبر 2005میلادی، معاون مدیر موسسه "النهار" شد. گفتنی است "النهار" یکی از قدیمی ترین و بانفوذترین روزنامه های لبنانی به شمار می آید. خود وی می گوید: در حال حاضر به نماینده شدن در پارلمان لبنان فکر نمی کنم و نمی خواهم از تمام اوراقم فوراً استفاده کنم اما برخی منابع آگاه اعلام کردند وی در حال آماده کردن خود برای نامزد شدن در انتخابات آینده است. گفتنی است "جبران توینی" مدیر این موسسه بود.

داستان سیاستمدار شدن "ستریدا جعجع" همسر "سمیر جعجع"، فرمانده حزب "نیروهای لبنانی" با دیگران تفاوت دارد. "ستریدا" متولد 1967 میلادی در سال 1987 با "سمیر" آشنا شد. چهار سال بعد یعنی در 20/11/1991 با وی ازدواج کرد. پس از ازدواج "سمیر" از همسرش خواست رشته تحصیلی خود را از هنر دکور به علوم سیاسی تغییر دهد. وی نیز که به خوبی می دانست همسرش در معرض ترور قرار دارد، فوراً تحصیلات سیاسی خود را آغاز کرد. مدتی بعد "سمیر جعجع" از سوی دادگاه لبنان محاکمه و روانه زندان شد. از همان لحظه به بعد "ستریدا" از نام همسرش استفاده کرده و با قدرت وارد عرصه سیاسی لبنان شد. البته ناگفته نماند که زندانی شدن همسر بر این زن به اصطلاح سیاستمدار بی تاثیر نبود و موجب کاهش ده کیلویی وزنش شد تا جاييكه وي به خوردن قرص های آرام بخش روی آورد و به یک زن سیگاری که روزی دو پاکت سیگار می کشد، تبدیل شد!

او نیز مانند دوستش "صولانج جمیل"، پس از ترور "رفیق حریری" به جناح 14 مارس پیوست و فعالیت های سیاسی خود را به شدت افزایش داد و در انتخابات پارلمانی سال 2005 میلادی با مظلوم نمایی به خاطر در زندان بودن همسرش توانست رأی کسب کند و به پارلمان راه یابد.

در ایران نیز می توان به برخی از زنان مانند "فائزه هاشمي رفسنجاني"، "فاطمه هاشمي رفسنجاني"، "اعظم طالقانی"، "جمیله کدیور" و... اشاره کرد که با استفاده از نام پدر یا یکی از اقوام خود، توانستند پا در عرصه سیاست نهند.

برخی گزارش های خبری نشان می دهد نام "سلام فیاض"، نخست وزیر تحمیلی تشکیلات خودگردان فلسطین اکنون به عنوان تنها گزینه برای جانشینی "محمود عباس"، رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین، در ذهن مقامات امريكایی مطرح است.

"سلام فیاض"، نخست وزیر تحمیلی تشکیلات خودگردان فلسطین طی سال های 1987 تا 1995 میلادی در بانک جهانی در واشنگتن، مشغول به کار بود. وی پس از آن به عنوان نماینده فلسطین در صندوق بین المللی پول، انتخاب شد و تا سال 2001 میلادی در این پست باقی ماند. در سال 2002 میلادی "یاسر عرفات"، رئیس سابق تشکیلات خودگردان فلسطین با فشار امريكا و اتحادیه اروپا، ناچار شد وی را به عنوان وزیر دارایی فلسطین انتخاب کند. بلافاصله پس از انتخاب وی در این پست، امريكا و اتحادیه اروپا با مساعدت به دولت "عرفات" موافقت کردند و سیل کمک ها جاری شد، به طوریکه بودجه دولت فلسطین در آن سال به 1.28 میلیارد دلار رسید. "فیاض" علاوه بر وزارت دارایی، پست وزارت کشاورزی، گردشگری، اقتصاد ملی، نیرو و نیز وزارت برنامه ریزی را در دست گرفت.

اواخر سال 2005 میلادی، "سلام فیاض" یک حزب مستقل تشکیل داد. اين حزب در انتخابات پارلمانی در ژانویه 2006 میلادی، 2 کرسی را تصاحب كرد.

در سال 2007 میلادی، پس از اینکه "محمود عباس" دولت حماس را منحل کرد، "سلام فیاض" را به عنوان نخست وزیر انتخاب و وی را مسئول تشکیل دولت کرد.

اكنون حدود 5/1 سال تا پايان دوران ریاست "محمود عباس" در تشکیلات خودگردان فلسطین باقيست. منابع آگاه نزدیک به "ابومازن" اعلام کرده اند که او دیگر قصد ندارد خود را برای دوره ای جدید؛ یعنی دومین دوره، کاندیدا کند. در گذشته تنها گزینه مناسب نزد امريكایی ها برای جانشینی "ابو مازن"، "محمد دحلان" بود. اما او که حدود 3 ماه پیش به شدت با جنبش مقاومت اسلامی فلسطین "حماس" اختلاف پیدا کرد و به بهانه درمان، فلسطین را به سمت کشورهای اروپایی ترک کرد، کم کم رابطه پنهانی و پشت پرده خود با امريكا را نیز کم کرد. همین امر باعث شده است که نام او برای جانشینی "ابو مازن" از ليست امريكایی ها خط بخورد.

امريكایی ها پشت پرده و با واسطه "محمود عباس"، رایزنی هایی را با "محمد راتب غنیم" معروف به "ابو ماهر" که یکی از اعضای شورای مرکزی جنبش "فتح" است، در شهر امان پایتخت اردن آغاز کردند، اما وی به هیچ وجه نپذیرفت که این پست را پس از کنار رفتن "محمود عباس" در دست گیرد.

این رایزنی ها در حاشیه کنفرانس اتحادیه کارگران فلسطینی که در اردن تشکیل شد، برگزار گردید. البته این کنفرانس به دلیل مخالفت شدید "فاروق قدومی"، دبیر کمیته جنبش فتح، با برگزاری آن، به طور رسمی برگزار نشد، بلکه تاحدودی محرمانه بود. 

پس از نپذیرفتن "ابوماهر"، "سلام فیاض" که دارای گذرنامه امريكایی است، به عنوان تنها گزینه برای جانشینی "ابومازن" مطرح شد. منابع آگاه اعلام کردند که امريكا این مسأله را به مصر، عربستان سعودی و اردن نیز ابلاغ کرده است.

منابع آگاه از فلسطین خبر دادند، در چند مدت اخیر "سلام فیاض" به گونه ای با "محمود عباس" برخورد می کند که گویا در جایگاهی قویتر از او قرار دارد. حتی در یکی از نشست های غیر علنی که اخیرا در رام الله برگزار شد، "فیاض" با خشم بر سر "عباس" فریاد زد و گفت: "جرج بوش" مرا آورده و هیچ کس نمی تواند بر سر من منت گذارد.

گفتنی است "سلام فیاض" به شدت مورد احترام صهیونیستها و امريكایی ها قرار دارد. اثبات این مقوله این است که "جرج بوش" در توصیف وی گفت: او دوست خوب ماست. سفیر سابق رژیم صهیونیستی در امريكا نیز در مورد او چنین گفت: "فیاض" یک شخصیت فلسطینی است که در غرب مورد توجه و احترام است و غربی ها معتقدند که او با زبان غربی ها با آنان سخن می گوید. امريكایی ها بی نهایت به او اعتماد دارند.

فياض در حال گفتگو با ليوني وزيرامورخارجه رژيم صهيونيستي

برخی منابع آگاه اعلام کردند: "فیاض" به گونه ای نفوذ پیدا کرده که بدون اینکه عضو سازمان آزادیبخش باشد، در نشست های کمیته اجرایی این سازمان شرکت می کند.

 منابع نزدیک به "سلام فیاض" اعلام کردند او که اخیراً در بسیاری از مسائل با "ابومازن" اختلاف پیدا کرده، به شدت نگران جان خود است، زیرا معتقدند است که فعالان فلسطینی همواره برای ترور وی طراحی می کنند. علت این مساله آنست که "فیاض" از لحظه به قدرت رسیدن، برای خلع سلاح کردن گروه های مسلح فلسطینی تلاش بسیاری نموده است. "فیاض" از ترس جان خود و عدم اطمینان به نیروهای امنیتی فلسطین، طی تماسی تلفنی با سفیر امريكا در فلسطین، رسماً از وی خواسته که تعدادی نیروی امريكایی برای حفظ جان وی مامور کنند. "فیاض" حتی از فعالان جنبش فتح که به "ابومازن" نزدیک هستند، می ترسد.